تقدیم به شازده خانم و عشق قشنگش

 

دو تا دستام مرکبی
تموم شعرام خط خطی
پیش شما شازده خانوم
منم فقیر پا پتی

 

نازنین :  

 با غم دوری تو فاجعه دارم هر شب 

لحظه ای با من باش   

خدا جون میشه تو امشب منو تو بغل بگیری؟ 

آسمان سینه ام را چون شمائی مشتریست   

بازکن دکان که وقت عاشقیست 

 آقای کوچیک نواز بنده پرور
من هنوز در به در طره اون زلف سیاتم
من هنوزم سبز سبزم ریشه دارم
یکی از پاپتی هاتم.
آقای کوچیک نواز بنده پرور
من هنوزم صله گیر چشم بارونی و اون ابر نگاتم.
منو کشتی ، منو کشتی ، منو کشتی
کشته باشی خوش به حالم
من هنوزم که هنوزه یکی از کشته هاتم
من هنوز در به در طره اون زلف سیاتم
من هنوزم سبز سبزم ریشه دارم
یکی از پاپتی هاتم

 www.ghabeshishei.parsiblog.com/636203.htm 

با تشکر از امیر عسگری عزیز 

 بنام آرام دلها 

مجال اندک بودو واقعه سخت نامنظر 

اینم تقدیم به نازنینی که گفتم کارگر ...

                             .....  گفت کارگر عاشق 

 به چه قیمتی گذشتی از شبای خیس مهتاب 

چی گذاشتی از منو تو بجز آرزوی بر اب 

به چه قیمتی غرور سر راهمون کشیدی

چرا لحظه با هم بودنامون و ندیدی

خوب من ما هر دو باختیم توی این بازی بی خود

هر دو تا مون کم گذاشتیم که ترانه هامونم مرَد

چیزی از لحظه نمونده منو تولحظه رو کشتیم

حکم اعدام دلامون با غرورمون نوشتیم

اگه دوستم نداری به روم نیار یه چیز از غرورم واسم بزار

نزار تو فکر تنهایی گم بشم نزار حرف و حدیث مردم بشم

دلمو اینقدر نشکن آخه این دل عاشقت بود

ول نکن این قلب خون اخه روزی لایقت بود

دلمو اینقدر نسوزون مگه چی مونده از این دل

رفتی و با بی وفایی زدی مهر نحص باطل

تو که دوستم نداشی باشی چرا آتیشم کشیدی

اون که تو خود خواهیات مرد دل من بود تو ندیدی

ازتو خونه وجودم به چه آسونی پریدی

ریختن غرور این مرد و ندیدی نشنیدی

اگه دوستم نداری به روم نیار یه چیز از غرورم واسم بزار

نزار تو فکر تنهایی گم بشم نزار حرف و حدیث مردم بشم 

هر وقتی که به تولدت عزیزی نزدیک میشیم می بینم که   

هزاران شهاب به سمت زمین هجوم میاوردن 

       تقدیم به تویی که بی هیچ رفتی و ...

می دونستم یه روز میری    می دونستم که خود خواهی

می دونستم دلت دور،رفیق نیمه ی راهی

           دلا حرمت شکستی تو  این رسم وفا داری؟

          دلم زخمی دنیا بود  خیال کردم دوا داری

از همون اول می دیدم        که تو بغض من نبودی

تو رو با خودم می دیدم      اما تو یه سایه بودی

تو نگات عشقی ندیدم       که بشه به خاطرش مرد

کبر و خود خواهی محضت مثل زالو دلمو خورد

                  دلا حرمت شکستی تو   این رسم وفا داری؟

                دلم زخمی دنیا بود خیال کردم دوا داری

         تقدیم به ..........   

زندگی رو دوست دارم با تمام بد بیاریش

عاشقی رو دوست دارم با تمام بیقراریش

من میخوام اشکها بفهمم وقتی از چشام میریزه

اما این درد چه کشندس واسه من خیلی عزیزه
 
تو کتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خسته اس

جای بارون بهاری روی چترای شکسته اس

اما من میگم یه عاشق همه دنیا رو داره

همه چترارو باید بست وقتی آسمون می باره
 
نون عشقو می خورم منت نونوا ندارم

سینه سوخته عاشقم با کسی دعوا ندارم

توی دنیایی که گرگ و بره گی تو ذاتشه

من میخوام خودم باشم با کسی کاری ندارم
 
زنده بودن نمی خوام زندگی قاموس منه

فقط و فقط  دورنگی تنها کابوس منه

گرچه خاکم زیر پا اما غرورم آسمونی

مشکی رنگ عشقمه ترانه ققنوس منه

چی می شد دارو باشی نه زخم کاری نه نمک

قطره آبی باشی رو قلب خشکه و ترک

واسه عشق و عاشقی تو سختیاش کم نذاریم

واسه خودمون آدمی باشیم نه آدمک
 
خیلی ها میگن که عاشقی رو دیدار بدونید

اما من میگم که عشقو طرح دیوار ندونید

من میخوام که مثل موج نباشم اما بمونم

کاش میشد تو عین سختی بازم عاشق بمونیم
 
زندگی رو دوست دارم با تمام بد بیاریش

عاشقی رو دوست دارم با تمام بیقراریش

من میخوام اشکو بفهمم وقتی از چشام میریزه

اما این درد چه کشندس واسه من خیلی عزیزه
 
تو کتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خسته اس

جای بارون بهاری روی چترای شکسته اس

اما من میگم یه عاشق همه دنیا رو داره

همه چترارو باید بست وقتی آسمون می باره

www.ID30t.com 

www.persiangap.com

چقدر آرزو داشتم دیگران حرفهای مرا بفهمند و 

چقدر دوست داشتم نگاه خیسم را درک کنند

چقدر دلم میخواست یکنفر به من بگوید:"چرا لبخندهای تو اینقدر بی رنگ است؟"

اما کسی نبود.

همیشه من بودم و من بودم و تنهایی همراه با دفتری پر از شعر!

آری با شما هستم...شما دوستانی که بی تفاوت از کنارم گذشتید...

حتی یک بار هم نپرسیدید:"چرا چشمهای تو بارانی است؟"

شما که بی رحمانه لبخند ساده ام را سوزاندیدو نگاه بی ریایم را خاموش کردید!

شما که یکسره به فکر خودتان بودید...

جرم من چیست؟؟؟

منی که خالصانه همه ی شما را دوست دارم و قلب کوچکم را مالامال از محبت نثار  

شما کرده ام...  

حیف که اون روزای خوب خیلی زود تموم شدن

با یه چشم به هم زدن همشون ویرون شدن

ما میخواستیم یک شبه رهه صدساله بریم

برای لبهای عشق شعر خوشبختی بگیم

من و تو تنهای تنها واسه امروز وفردا یه قصر کاغذی

ساختیم تموم هستی رو باختیم

می خوام اینو بدونی دل من مرده دیگه

توی سینه زدنو ازیادش برده دیگه

دیگه اون روزا گذشت همه خاطره ها

دست سنگین سکوت پل سرد بین ماست

دیگه حتی اسم من با لبات نا آشناست

سرنوشت عشقمون بازی دست خداست

برای برگشت ما دیگه خیلی دیر شده

سرنوشت منو تو به غمی زنجیر شده 

دستمون تو دست هم بود یادته؟ غصه هامون کم کم بود، یادته؟

چشم نازت مال من بود یادته؟ 
 

روزگار قهر و آشتی یادته؟  

رویاهای آسمونی ،یادته؟ قول دادی پیشم بمونی، یادته؟

روزای بی غم و غصه یادته؟ ببینم اول قصه یادته؟ 

یادته فال های حافظ تو حیاط ؟ یادته قسم جون شاخه نبات؟ 

گفتی ما باید جداشیم یادته؟ گفتی باید بی وفاشیم ، یادته؟

یه دفه ازم بریدی ؛ یادته؟ خط رو اسم من کشیدی ؛یادته؟
 

گفتی عشق تو هوس بود یادته؟ گفتی خوب بود ولی، بس بود یادته؟
 

چشم من به چشمت افتاد یادته؟کاری که دست دلم داد ؛ یادته؟

 قول دادم به قلبم و خدا، دیگه دل ندم به عشق آدما